Kırık dökük cam kırıkları yüreğim… bilmem ayrılığının kaçıncı ayındayım artık… Gül yangınları sarmış bütün benliğimi… Yokluğun ağır gelir bana… Bu yokluk ki, beni benden alan, ruhumu bedenimden ayıran birşey işte… Gitmek kolay geldi sana habersizce.. Zor olan kalmaktı… Sen kolayı seçtin yine.. Cam kırıkları şimdi benim yüreğim.. Kulağımda acı bir ezgi.. Her tınısında senin gidişin gizli… Bilmem ayrılığının kaçıncı ayındayım şimdi… Artık ne günleri ne ayları sayar oldum.. Yoruldum yokluğunu saymaktan.. Yokluğun gül yangınları yüreğimde şimdi… Acımasız bir rüzgâr oldun beni bir yandan bir yana savuran, umut dallarımı kıran bir rüzgâr oluverdin…
