{lang:Archive} | {lang:RSS} | {lang:Random} | customize | dashboard | Feedburner | mobile | Follow | Followers | Facebook | friendfeed | Formspring | Alpeynir | Twitter | Blogspot | Dailymotion | Myspace | Sosyomat | Asan-Usta | Uludagsozluk | Bobiler | İstiyor | Twituser | Müzik | Multiply |
Onu unutamazsın.O hep içindedir fakat;gelmez. Yediremez kendine.Korkar belki de.Gözlerin kapalı kendini emanet edebileceğin insan seni bırakıp gitmiştir.Canını acıtıp gitmiştir.Kalbini de götürüp gitmiştir.Bir daha onu hiç görmeyeceğini düşünürsün.Hayatından diğerleri gibi silinip gideceğini..Ama nereden biliyorsun? Belki de karşılaşmanızın mümkün olmadığını düşündüğün bir yerde tekrar hayatına girecek ve sana yaşamının en büyük hediyesini verecektir.Seni kendinden çok sevecektir.Olamaz mı? Sadece bir umut.Parayla değil ya.
O kadar çok şey düşünüyorum ki. Kafam dopdolu artık. Her gün, her saat, her dakika. Tek bir şey değil bir sürü. Karmakarışık. Her şey karmakarışık. Hayatım karmakarışık. Ne yapacağımı bilemiyorum. Sadece oturuyorum öyle, şuursuzca. Bomboş. Hiçbir şey yapmadan. Sadece düşünüyorum. Kendimi yiyip bitiriyorum. O kadar.
Gözyaşlarını tutmak istersin,düşer.Tıpkı onun elini bırakmamak için her şeyi yaparken onun çekip gitmesi gibi.Bazı şeyler unutulmaz.Acıtır.Canını yakar.Çok istersin ama unutulmaz.Onu her öpüşünde onun başkasını öpüşü aklına gelir.Ona her sarılışında onun başkasına seni seviyorumları çınlar kulağında.Aşıksındır çünkü.Onun seninle doğmuş olmasını ve seninle gözlerini yummasını istersin.Kimse onu benim gibi koklayamaz dersin içinden.Koklamıştır,bilirsin.En çok bu yakar canını.Sana en çok ait olmasını istediğin kişi zamanında seni bırakıp başkasına ait olmuştur.Ağlarsın.Susmazsın.Acıların gözyaşlarıyla akıp gittiğini zannedersin.Gitmez.Daha çok yanar canın.Daha derine iner.Hani her saat bunu düşünüyorsun ya,her saniye düşünmeye başlarsın.İçten içe tükenirsin.Bitersin.Ama o bunu anlamaz.Senin içindeki acının ne denli büyük olduğunu anlamaz.Susarsın.Çünkü bilirsinki konuşursan ağlayacaksın ve yine bilirsinki ağlarsan o gidecek.
Gitti.Dönmedi.Hiçbir şey eskisi gibi olmadı.Değişti.Değiştim.Ellerimi kimse tutmadı.Başkasına dokundu.Üşüdüm.Başkasına sarıldı.Kendimi ona adadım.Hayatımı sikti.Onun için ağladım.Onun için ağladı.Beni sevmesini istedim.Benden gitti.Hayatımda tanıdığım en orospu çocuğu insandı.Ama..Onu sevdim.
Ağlıyorsun ağlıyorsun, bir süre sonra göz yaşlarını ezberliyorsun.Geçiyor sanıyorsun, herşey bitti, unuttun.
Acımadığını anlıyorsun artık, alışkanlık olmuş diyorsun, aramıyorsun geçmişe dair izler.
Ama bir yere kadar yapıyorsun bunu, başka biriyle bir ilişkisi olduğunu görene kadar. İşte o zaman bir şeyler oluyor sol tarafında, bir acı, bir batma. Acıyor. Ölüyorsun sanki her nefesinde. Herşeyi olduğunu duyduğun o adamın hayatında yerinin olmamasını duyman, zor. Nefes almak intihar gibi.
Özlüyorum ki aşkım, hem de çok özlüyorum. Böyle yapıyorsun ya canım yanıyor, dayanamıyorum. Annem bile farkediyor ama birşey diyemiyor kadın. En aptal bir filmde adın geçiyor sonra, en alakasız yerde, bakışlarını hissediyorum üzerimde, direniyor göz yaşlarım düşmemek için, özlüyorum çok. Milyarlarca isim dururken ne diye senin ismini koyarlar ki sanki? Ama kural bu. Benim acı çekmem gerek, benim ağzıma sıçman gerek. Seni unutmama izin yok, illa sikeceğim hayatımı, gecemi gündüzümü karıştıracağım birbirine.
Biliyorum, o sana benim kadar iyi bakmayacak. Benim kadar yanında olmayacak, sabahları seni kaldırmayacak, senin için hayatından herkesi çıkarmayacak, bir tebessümünle dünyanın en mutlu insanı olmayacak. Ve sen buna rağmen öpeceksin onu, oynayacaksın saçlarıyla, sevdiğini söyleyeceksin ara ara, sarılacayapma. Dayanamam.
Bensiz mutlu olduğunu görmek istemiyorum.
Benden vazgeçtiğini görmek acıtıyor.
Yapamazsın.
Yapamaz, hayatımdan onun için herkesi çıkarabileceğim adam bana bunu yapamaz.
Bensiz mutlu olamaz.
O olmadan da yapabilirsin ha?Sen o olmadan bırak dimdik durmayı nefes bile alamazsın.Çünkü fark etmesen de kalbini ona vermişsindir.Giderken onu da götürür giden.Bir kere gittiyse bi daha gider.Bu böyledir.Canın mı acıyor?Daha çok acıyacak.Çok mu özlüyorsun?Bu daha iyi halin.Ama şunu bil.O bir daha gelmeyecek ve acın kolay kolay dinmeyecek.
Beni ağlatan bi adam var, güldürenlerden daha çok sevdiğim.
Birini birçok kez affedebilir, yalnızca bir defa sevebiliriz. Yani; “Affet beni” diye yalvarılabilir ama “Beni yeniden sev” denmez insana.
Eylülü son defa yudumlarken saatler yalnızlığı gösteriyor.Ayrılığın sancılarını yaşayan körebe umutlar boğazıma takılıyor,aksırıyor öksürüyorum geçmiyor ..
Ve sırtımdan vurmasını bekliyorum amansız ayrılığın ki,içimde bir yudum dahi umut kalmasın..
Her yalanda var bir gerçeklik payı. Gözlerime bakıp ustaca seni seviyorum dediğinde anladım. O kadar inanmışsın ki kendi yalanına,bunun gerçek olduğuna beni de inandırdın.
